پيامبر از ص 333 تا 356 از چاپ دوم باز نموديم و همهء اينها را نيز با داورى مردان اين هنر به انجام رسانديم همانند ابن عدى ، طبرانى ، ابن حبان ، نسائى ، حاكم ، دار قطنى ، عقيلى ، ابن مدينى ، ابو عمرو ، جوزقانى ، محب طبرى ، سخنور بغدادى ، ابن جوزى ، بوزرعه ، ابن عساكر ، فيروزآبادى ، اسحق حنظلى ، ابن كثير ، ابن قيم ، ذهبى ، ابن تيميه ، ابن ابى الحديد ، ابن حجر هيثمى ، ابن حجر عسقلانى ، حافظ مقدسى ، سيوطى ، صغانى ، ملا على قارى ، عجلونى ، ابن درويش الحوت و جز آنان . و گواه بر نادرستى انبوه اين گزارشها در برترى خليفهء نخست ، نبودن آنها است در كتابهاى شش گانهء « صحيح » و « سنن » و در مسندهاى كهن كه اگر گردآرندگانش كمترين نشانه اى از درستى در آنها مىيافتند و - بلكه اگر چيزى از آنها به گوششان خورده بود - همگان در رها كردن و نياوردن همهء آنها با يكديگر همداستان نمىشدند و كسانى كه در جستجوى گزارشها به هر گوشه سر مىكشيدند و آنچه را هم در دل خاك پوسيده بود بيرون مىآوردند البته گزارشهاى ياد شده را هم از پشت ابرهاى فراموشى به در مىكردند و گردهائى را كه بر روى آنها نشسته و همه را از ديده و ياد مردم برده بود مىستردند تا آشكار شود ؛ و اين مىرساند كه تاريخ زاده شدن اين گزارشها هم پس از روزگارى بوده كه نگارندگان شش « صحيح » و « سنن » مىزيسته‌اند و براى پستى و خوارى آن همين اندازه بس . هر چند در آن شش نگاشته نيز سخنانى كه پس از روزگار بزرگترين پيامبران - درود و آفرين خدا بر وى و خاندانش - ساخته و زائيده شده اندك نيست . و تازه اگر خود خليفه ، آگاهى و باور داشت كه چيزى - هر چند هم كم - از آن سخنان در برترى وى بر زبان پيامبر - درود و آفرين خدا بر وى و خاندانش - گذشته ، البته كسى مانند بو عبيدهء جراح را كه يك گور كن بيشتر نبود - براى جانشينى پيامبر - شايسته تر از خويش نمىانگاشت و او را بر خود پيش نمىانداخت و هنگامى